Jednym z pierwszych miejsc, do których trafiają obcokrajowcy w Korei, jest… kawiarnia. I bardzo szybko okazuje się, że zwroty z podręcznika nie zawsze wystarczają, żeby swobodnie złożyć zamówienie albo zrozumieć, co mówi obsługa.
Ucząc ponad 50 uczniów na różnych poziomach oraz mieszkając na co dzień w Korei, widzę, że właśnie takie „życiowe sytuacje” sprawiają najwięcej problemów – mimo że teoretycznie są bardzo proste.
Dlatego w tym artykule zebrałem najbardziej praktyczne zwroty, które naprawdę usłyszysz w koreańskiej kawiarni – zarówno po stronie klienta, jak i obsługi. Jak zwykle do każdego wyrażenia dodaję przybliżoną polską wymowę. Idealnej koreańskiej wymowy możesz się nauczyć z mojego artykułu o hangulu.
주문 도와드릴게요 – Pomogę z zamówieniem (czumun tułatyrilkejo). Bardzo grzeczny zwrot, który często usłyszysz od obsługi. 주문 to „zamówienie”, a 도와드리다 to honoryfikatywna wersja czasownika 도와주다, czyli pomagać.
…주세요 Podobnie jak w restauracjach, ten zwrot jest kluczowy, kiedy chcemy coś zamówić. Często tłumaczy się go jako „poproszę”, ale dosłownie oznacza „proszę mi dać”
Przykład: 아이스 아메리카노 하나 주세요 – Poproszę jedną mrożoną Americano (aisy amerikhano hana czusejo). 하나 oznacza „jedna”.
따뜻한 걸로 주세요- Poprosze na cieplo (tatythan kollu czusejo). 따뜻하다- cieply. Możemy też powiedzieć 따뜻하게 주세요- to samo znaczenie.
사이즈는요?– Jaki rozmiar? (saidżynynjo?). Często można też usłyszeć pytanie 사이즈는 어떻게 드릴까요?, czyli dosłownie „jaki rozmiar mam podać?” (saidżynyn ottoke tyrilkajo?).
드시고 가세요? Czy pije Pan/Pani na miejscu? (tysigu kasejo?). Ten zwrot na pewno się pojawi, więc dobrze go zapamiętać :). Dosłownie oznacza on „Czy wypije Pan/Pani i pójdzie?”, co może brzmieć dla nas dość zabawnie.
네 마시고 갈게요– Tak, wypiję na miejscu. (ne, masigu kalkejo). Znowu, mówimy tutaj dosłownie, że „wypijemy i pójdziemy”. Zauważ, że nie użyjemy w odpowiedzi czasownika 드시다, tak jak w pytaniu, ponieważ jest to honoryfikatywna wersja słowa pić/jeść, którym można opisać tylko czynność innej osoby, nigdy swoją własną.
아니요, 테이크아웃이요– Nie, wezmę na wynos (anijo, tejkausijo). Koreańczycy używają po prostu własnej wersji angielskiego takeout, czyli na wynos.
포장해주세요– Proszę zapakować (phudżang hedżusejo). 포장하다 to pakować, końcówki 아/어 주세요 używamy, kiedy chcemy grzecznie poprosić kogoś o zrobienie czegoś dla nas. Wtedy 주다 działa jako czasownik posiłkowy i nie tłumaczymy go jako „dać”.
카드로 계산할게요– Zapłacę kartą (khadyru kjesanhalkejo). Ten sam zwrot, którego użyjemy w restauracji. Możemy też powiedzieć po prostu 카드로 할게요. (khadyru halkejo).
영수증 드릴까요?– Czy mam dać paragon? (jongsudżyng tyrilkajo?). Możemy na to odpowiedzieć 네 주세요, czyli „tak, poproszę” (ne, czusejo) albo 아니요, 필요 없어요, czyli „nie, nie potrzebuję” (anijo, phirju opsojo)
Mam nadzieję, że te zwroty pomogą Ci poczuć się pewniej w koreańskich kawiarniach i pozwolą mówić naturalnie, a nie jak z podręcznika.
Jeśli uczysz się koreańskiego i chcesz rozwijać swoje umiejętności w codziennych sytuacjach — nie tylko w podręcznikach — zapraszam na indywidualne lekcje online.
Do zobaczenia na zajęciach! 🙂
Dodaj komentarz